Θεσσαλονίκη

 

Αντιεκλογική μικροφωνική στη Θεσσαλονίκη από το αυτόνομο σχήμα ΠΑ.ΜΑΚ.


Image scaled down

ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 6/4 ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΑΝΤΙΕΚΛΟΓΙΚΗ ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΜΟ ΣΧΗΜΑ ΠΑ.ΜΑΚ. ΣΤΙΣ 12:00.

ΑΝΤΙΕΚΛΟΓΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ:

Στις 7 Μάη Υπάρχει Λόγος…

Οι τελευταίες εξελίξεις στην κοινωνία  και ειδικότερα στο πανεπιστήμιο ( βλέπε λέσχη, εστίες, εισβολή μπάτσων στο Α.Π.Θ. ) μας δείχνουν ότι η επίθεση από τη μεριά του συστήματος μέρα με τη μέρα εντείνεται και δείχνει τον ολοκληρωτικό του χαρακτήρα. Πιο συγκεκριμένα στο πανεπιστήμιο μας, παρόλο που λειτουργούν όλα στην εντέλεια αυτό στην πραγματικότητα είναι κάτι το επιφανειακό καθώς αποτελεί μία ασπίδα προστασίας των πελατειακών σχέσεων που επικρατούν σ ’αυτό.

Οι παρατάξεις δείχνουν μια αξιοσημείωτη συναίνεση στην εκλογή της πρυτανείας δημιουργώντας έτσι μια ισχυρή διακομματική ομάδα η οποία παίρνει όλες τις αποφάσεις με βάση το συμφέρον τους. Στο ΠΑ.ΜΑΚ. υπάρχει ένας μόνο σύλλογος φοιτητών και για τα 9 τμήματα. Όποια προσπάθεια δημιουργίας ανεξαρτήτου τμηματικού συλλόγου έχει πραγματοποιηθεί, εμποδίστηκε με διάφορους τρόπους.

Όταν πρύτανης του πανεπιστημίου ήταν ο κ. Κουσκουβέλης – ακόμη ενεργός καθηγητής – ομάδα πρώην στελεχών της ΔΑΠ-ΠΑΜΑΚ και νυν στελέχη της ΟΝΝΕΔ Θεσσαλονίκης, δημιούργησαν μία σειρά από εταιρείες με το ένδυμα της Μ.Κ.Ο. απομυζώντας τεράστια χρηματικά ποσά από διάφορους φορείς κρατικούς και μη. Μάλιστα σε μία από αυτές συμμετείχε και ο κ.Κουσκουβέλης. Ακόμα διπλοθεσίες καθηγητών στο τμήμα μουσικής επιστήμης και τέχνης δείχνουν πώς το ΠΑ.ΜΑΚ. αποτελεί ένα μαγαζάκι αγοράς ρουσφετιών. Μέσα σε όλα αυτά μας πλασάρουνε την αυταπάτη των φοιτητικών εκλογών.

Για εμάς ψηφίζω σημαίνει υποτάσσομαι, εναποθέτω τις ευθύνες και την ζωή μου αλλού και απέχω από τους αγώνες. Αποχή από τις κάλπες δεν σημαίνει και αποχή από τους δρόμους.

Συμμετοχή στους δρόμους δεν σημαίνει καθοδήγηση από λαικούς ηγέτες αλλά αγώνας αδιαμεσολάβητος απέναντι στον σύγχρονο ολοκληρωτισμό.

ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ-ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ

…Να Μην Ψηφίσεις.

ΑΥΤΟΝΟΜΟ ΣΧΗΜΑ ΠΑ.ΜΑΚ


ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΑΜΕ (Αυτόνομο σχήμα ΠΑΜΑΚ)ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΑΜΕ

 

  • Πολυτεχνείο ’73: Πραγματοποιείται κατάληψη του χώρου μέσα στο γενικευμένο κλίμα εξέγερσης της κοινωνίας. Το ΚΚΕ αποφασίζει «με το έτσι θέλω» να εισβάλλει στην κατάληψη και να την σταματήσει προκειμένου να διεξαχθούν οι φοιτητικές εκλογές που προφανώς θα έφερνε την ΠΚΣ αναδεικνυόμενη τότε δύναμη.
  • Χημείο ’79: Η πρώτη κατειλημμένη σχολή ενάντια στην κατάργηση του ασύλου. ΚΝΑΤ επεμβαίνουν στο χώρο προκειμένου να επαναφέρουν την ομαλή λειτουργία της σχολής αφού δεν μπορούσαν να καθοδηγήσουν την κατάληψη.
  • Επέτειος Πολυτεχνείου ’98: Πριν καν καλά καλά αρχίσει η πορεία τα ΚΝΑΤ κάνουν για άλλη μια φορά υπερήφανη την ηγεσία του ΚΚΕ παραδίδοντας στους μπάτσους πάνω από 150 αναρχικούς και άλλους αγωνιστές.
  • Εξέργεση 2008:  Το «ΣΚΕ» (σταλινικό κώμα ελλάδος)=ΚΚΕ καθώς δεν μπορεί να ελέγξει και να καθοδηγήσει τον αγώνα αυτόν έλαβε ξεκάθαρη θέση εναντίον του με το πρόσχημα ότι δεν του άρεσε η μορφή.
  • Περιφρούρηση της βουλής το 2011 κατά την διάρκεια γενικής μαζικότατης απεργίας: (20 Οκτώβρη): Για άλλη μια φορά τα ΚΝΑΤ συνεργάζονται με αγάπη και ευλάβεια με τους μπάτσους .Το ΚΚΕ (ΠΑΜΕ) προέβη σε πρωτοφανείς μέχρι τότε τραμπουκισμούς άλλων διαδηλωτών οι οποίοι απλά δεν ήταν στο δικό τους μπλοκ. Ως αποτέλεσμα υπήρξε γενικευμένη σύγκρουση μαζί τους και οι μπάτσοι κρατούσαν ουδέτερη στάση καθώς τέτοια ήταν η εντολή που είχαν λάβει από τα γραφεία του ΚΚΕ.

 

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ: Έτσι και φέτος τα ΚΝΑΤ είπαν να υποδείξουν για άλλη μία φορά την υπέρογκη μαλακία τους. Μετά την καταμέτρηση στις φοιτητικές εκλογές σε ένα τμήμα της φιλοσοφικής σχολής  καθώς η  ΔΑΠ-ΝΔΦΚονσομανσιόν πανηγύριζε  τα ποσοστά της κάποια μέλη των ΕΑΑΚ αντέδρασαν προς αυτούς τους καρνάβαλους που γλένταγαν.

Αμέσως μετά τα ΚΝΑΤ εισέβαλλαν στην φιλοσοφική σχολή και με τον γνωστό τους τρόπο επιτέθηκαν στα μέλη των ΕΑΑΚ (προκαλώντας σωματικές ζημιές σε κάποια άτομα) λαμβάνοντας έτσι ξεκάθαρη θέση υπέρ της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ.

 

Ως αυτόνομο σχήμα ΠΑ.ΜΑΚ. με το παρών κείμενο σε καμία περίπτωση δεν παίρνουμε θέση  υπέρ των ΕΑΑΚ αλλά προσπαθούμε να αναδείξουμε την θρασύδειλη στάση του κούκουε. Το επαναστατικό αυτό κώμα απέδειξε πάλι την σταλινική του στάση: ή εμείς ή κανένας., την οποία προσπαθεί να επιτύχει με κάθε τρόπο ακόμα κι αν αυτό, σημαίνει συνεργασία με το ίδιο το σύστημα.

Όλα αυτά γενικότερα που έγιναν στις φοιτητικές εκλογές αποδεικνύουν ότι οι κομματικοί μηχανισμοί και οι ίδιες οι εκλογές εμποδίζουν την ανάπτυξη των αγώνων από τα κάτω.

 

ΜΗΝ ΕΜΠΙΣΤΕΥΕΣΑΙ ΚΑΝΕΝΑΝ   ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ-ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ


Η αντι-εκλογική συγκέντρωση στη Θεσσαλονίκη

IMG_20140515_202030_0

 

 

 

 

 

 

 

 

Πραγματοποιήθηκε χθες στη Θεσσαλονίκη η αντι-εκλογική συγκέντρωση που είχε καλεστεί τις προηγούμενες ημέρες. Η συγκέντρωση κράτησε από τις 19.30 έως τις 21.00 και κατά τη διάρκειά της μοιράστηκαν αντι-εκλογικά κείμενα, αναρτήθηκε πανό στην Καμάρα και στήθηκαν 2 τραπεζάκια με έντυπο αναρχικό υλικό, ενώ διαβάζονταν κείμενα από τη ντουντούκα.

Κατά τη διάρκειά της συγκέντρωσηςμοιράστηκε για λίγο υλικό από άλλη αντι-εκλογική πρωτοβουλία.

Το κείμενο που μοιράστηκε είναι το εξής:


ΕΚΛΟΓΕΣ??? ΟΧΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!

Ο πολιτικός θάνατος των λεγόμενων «παλιών» κομμάτων είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για τους εξουσιαστές  να προχωρήσουν στην αναδιανομή της εκλογικής τους πελατείας. Είναι ηλίου φαεινότερο, πως οι ιδεολογίες, εάν και όπου ακόμη υπάρχουν, δεν είναι τίποτε περισσότερο από διπλανούς πάγκους, που πουλούν ωστόσο το ίδιο ακατάλληλο προς βρώσιν προϊόν την εξαπάτηση, την εξαθλίωση, την σκλαβιά, την άνευ όρων παράδοση στις διαστροφές της κάθε εξουσίας. Η πολιτική, που τρέφει και αναπαράγει τα εξουσιαστικά μας δεσμά, δίνει την ευκαιρία στην απάτη ν’ ανθίσει. Οι εκλογές είναι το άλλοθι της πολιτικής για τα εγκλήματα που διαπράττει εις βάρος των ζωών μας. Η δημοκρατία θέλει την συγκατάθεση μας, για να μπορεί ανενόχλητη να εξαπατά και να εκμεταλλεύεται ο,τιδήποτε ανθρώπινο μέσα μας.

Οι εξουσιαστές βέβαια, αντιλαμβανόμενοι το «κοινόν αίσθημα» δυσαρέσκειας που επικρατεί στους εξουσιαζόμενους απ’ την περαιτέρω εξαθλίωση των ζωών τους, δεν φείδονται «νέων» λαγών απ’ το πολιτικό καπέλο τους. Έτσι ξεφύτρωσαν οι «Ελιές» και φούσκωσαν τα «Ποτάμια». Όσο για το μεγαλείον του αντιφασισμού, είτε εκκινείται από αγαθές προθέσεις είτε παίρνει τη μορφή lifestyle,  ούτε λόγος∙ γεμίζει τις δεξαμενές του Σύριζα και των λοιπών κομμάτων και αποκομμάτων της αριστεράς.

Μέσα απ’ την απάτη των εκλογών αναδύονται οι καινούριοι κάθε φορά υποψήφιοι απατεώνες, που πίσω απ’ τις μάσκες τους έχουν το ίδιο πρόσωπο. Η πολιτική αναπαράγει τον εαυτό της. Αναζητά αυτούς που τυφλά θα την υπηρετήσουν κι αυτούς που θα την ανεχθούν. Το σκηνικό παραμένει πάντοτε το ίδιο.

Το ερώτημα δεν είναι ποιον θα ψηφίσεις, αλλά αν υπάρχει νόημα στη ψήφο σου. Με άλλα λόγια είναι απελευθερωτικό να αναθέτουμε στους τεχνικούς της εξουσίας την διαχείριση των ζωών μας; Σε καμία περίπτωση. Γι’ αυτό και η συμμετοχή στις εκλογές δίνει μόνο νέες προσωπίδες στις παλιές σάπιες μορφές της εξουσίας, χαρίζει συνέχεια στον νεκρωμένο κόσμο της πολιτικής. Όσο γι’ αυτούς που μιλάνε για «ψήφο στα μικρά κόμματα» και λένε ότι «η αποχή ενισχύει το πρώτο κόμμα κλπ.» να τους θυμίσουμε ότι: 1) πολλά μικρά κόμματα, όταν έγιναν μεγάλα, συνέχισαν αμείωτη την καταπίεση και εκμετάλλευση των ανθρώπων και 2) το μαθηματικό αυτό τρικ περί ενίσχυσης των πρώτων κομμάτων, όταν δε συμμετέχει κάποιος στις εκλογές, παραβλέπει το εξής: ότι όταν δεν ψηφίζει, δε συμμετέχει στο αλισβερίσι της εκμετάλλευσης και -ως εκ τούτου- είναι καθαρός και αμόλυντος!

Το ερώτημα είναι, λοιπόν, γιατί, για ποιον λόγο κανείς να ψηφίσει; Για κανέναν λόγο.

ο δρόμος για την καταστροφή της κάθε πολιτικής περνάει και μέσα από τη συνειδητή εκλογική απεργία

KAMIA ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΜΕ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΤΡΟΠΟ

ΣΕ ΕΚΛΟΓΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ

ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Σύντροφοι για την Αναρχική απελευθερωτική δράση

Αναρχική Αρχειοθήκη Θεσσαλονίκης


Ταξική Πάλη & Εκλογές

Η πτώση του κοινωνικού και εργατικού κινήματος είχε ήδη ξεκινήσει πριν τις εκλογές του Μαΐου του 2012. Η αυτενέργεια των μαζών, η οποία είχε πάρει οξυμμένα ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά τις μέρες των γενικών απεργιών που κηρύχτηκαν την τριετία 2009-2012 βρήκαν απώτατο όριο στις 12 Φλεβάρη του 2012.

Η γενικευμένη κοινωνική κινητοποίηση και οι συγκρουσιακές μορφές πάλης δέχτηκαν τόνους αστικής λάσπης από το σύνολο των κομματικών επιτελείων, των καθεστωτικών συνδικαλιστικών δομών και φυσικά των παπαγάλων των ΜΜΕ. Η προεκλογική περίοδος είχε ξεκινήσει και το αναδίπλωμα των πολιτικών μεσολαβητών αναδείκνυε την κάλπη ως τη μόνη λύση. Η πλειοψηφία του κόσμου που συμμετείχε στις διαδηλώσεις είχε ήδη αποσυρθεί και μια «πολιτική λύση» ασφαλώς θα ήταν πολύ πιο «ξεκούραστη».

Κι όμως, η αποχή ανήλθε στο 35% με τα λευκά και τα άκυρα να συμπληρώνουν με 2% το σύνολο ενός 37% που δεν ψήφισε τίποτε. Το ίδιο ολοκληρωτικό σύστημα διαμόρφωσης της κοινωνικής γνώμης όμως, αφού σιώπησε μπροστά στην αποχή, άρχισε να στήνει νέους δικομματισμούς και νέες συμμαχίες, ποιο ταιριαστές στην παρούσα κατάσταση. Εν τέλει επανεπιβεβαιώθηκε η άποψη που θέλει τις εκλογές ως αποσυμπιεστή της κοινωνικής διαμαρτυρίας.

Ο λόγος που συμβαίνει αυτό είναι πάντα ο ίδιος: η μεταβίβαση αρμοδιοτήτων από το κοινωνικό κίνημα μέσω της ανάθεσης διαμεσολάβησης του από τους πολιτικούς, σημαίνει ταυτόχρονα την άρνηση της αυτονομίας των καταπιεσμένων-εκμεταλλευομένων κι οδηγεί βέβαια στην απενεργοποίηση της βασικής συνθήκης για την πυροδότηση και της παραμικρής κοινωνικής ανατροπής: την ακηδεμόνευτη κοινωνική κινητοποίηση. Η πολιτική εκπροσώπηση συστήνεται ως μεσσιανική προοπτική λύτρωσης, άσχετα με το εάν ο «λυτρωτής» εκθειάζει το «κράτος πρόνοιας», «την επάνοδο στις αγορές», ή απλά «την αποτελεσματικότητα των καλοακονισμένων μαχαιριών του».

Το ξεπέρασμα δε, του αρχικού συλλογικού σοκ, που όσο δριμύ κι αν ήταν ταυτόχρονα αποτέλεσε κι έναυσμα αντίστασης, έχει δώσει τη θέση του σήμερα στην κανονικότητα των «μεταρρυθμίσεων». Το κλείσιμο νοσοκομείων δεν θεωρείται πια «αντικοινωνικό έγκλημα καθοσιώσεως», αλλά «συμμάζεμα των δημοσιονομικών πόρων», οι αυτοκτονίες δεν σοκάρουν, δύσκολα γενικά εντοπίζεται μια εξουσιαστική ενέργεια που ενώ διαρρηγνύει τον ίδιο τον ιστό της κοινωνικής ζωής, (π.χ. τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών) δεν τείνει να αποτελέσει μια, απρόοπτη μεν, συνήθεια δε, των υποτελών μαζών.

Παρόλα αυτά, ακόμη κι αν χάθηκε η δυνατότητα άρνησης της επέλασης του ολοκληρωτισμού σε πρώτο χρόνο, οι αντιστάσεις μεταμορφώθηκαν από το διάχυτο και το μαζικό στο συγκεκριμένο και ειδικό. Οφείλουμε να τις διαφυλάξουμε, να τις πολλαπλασιάσουμε και να τις συντονίσουμε επιθυμώντας να ξαναπάρουν κεντρικό και πιο συνειδητοποιημένο ρόλο μέσα στην εξέλιξη της ταξικής πάλης ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο. Οι κοινωνικές αντιστάσεις σήμερα, παρουσιάζονται διάσπαρτες και εν πολλοίς θρυμματισμένες, αυτό όμως δε σημαίνει ότι αξίζουν να ηττηθούν.

Το ζητούμενο παραμένει ο συντονισμός στη βάση των αναγκών των υποκειμένων που τους πυροδοτούν. Με μια προοπτική όμως που θα επιχειρεί να ξεπεράσει θετικά την ίδια την βάση πάνω στη οποία συγκροτούνται, ώστε να θέτουν ζήτημα αναγνώρισης των βαθύτερων αιτιών της υποτέλειας και πάλης ενάντια σε αυτές μέχρι την οριστική ανατροπή τους. Οι αγώνες στον επισιτιστικό κλάδο και σε δεκάδες επιχειρήσεις κάτεργα για καλυτέρευση των συνθηκών, η διαρκής πάλη ενάντια στις απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα, (παρά την νομική εκτροπή που έχει συντελεστεί στο εργατικό δίκαιο) η υπεράσπιση του αυτοδιαχειριστικού προτάγματος στον δευτερογενή τομέα ως αποτέλεσμα της εργατικής αυτοοργάνωσης κι όχι ως κομματικό ευχολόγιο εν είδει εκλογικού προγράμματος, αλλά και οι -έστω αποσπασματικές- δράσεις υπέρ των δικαιωμάτων των ανέργων δίνουν κάποιες βάσεις από όπου μπορεί να επιχειρηθεί η ανάπτυξη των εργατικών αντιστάσεων και η αναβάθμιση των χαρακτηριστικών τους.

Η πείρα της πιο συνεπούς ενασχόλησης με το εργατικό ζήτημα τα τελευταία χρόνια οφείλει να μας κληροδοτήσει κάποια χρήσιμα συμπεράσματα. Το ελευθεριακό κίνημα -θέλουμε να πιστεύουμε- δεν βρίσκεται εκεί που βρισκόταν πριν δέκα -για να μην πάμε πιο πίσω- χρόνια, όπου η στάση του και η θέση του δεν έβρισκε πρόσβαση στο εργατικό υποκείμενο. Η συμμετοχή στους ταξικούς αγώνες των τελευταίων χρόνων θα πρέπει να μας εφοδιάσει με κάποια διδάγματα τουλάχιστον στους τρόπους πάλης και παρέμβασης. Ένα εξ’ αυτών των συμπερασμάτων πρέπει να είναι η άρνηση του εμμονικού σεχταρισμού και της υιοθέτησης απογειωμένων ζητούμενων ως προτάσεις καθημερινής πάλης στην εργατική μάζα. Ειδικότερο πρόβλημα ποατελεί η πρωθύστερη έκφραση συνολικών πολιτικών και ιδεολογικών αντιλήψεων έναντι της κατασκευής δομών παρέμβασης και δράσης.

Η εμπειρία της Κίνησης Εργατικής Χειραφέτησης & Αυτοοργάνωσης όσο και της Πρωτοβουλίας για τον Συντονισμό Σωματείων Βάσης, εργαζομένων, ανέργων & συλλογικοτήτων, που αμφότερες έκλεισαν τον κύκλο δράσης τους, ανέδειξαν ακριβώς τα προβλήματα των πολιτικό-συνδικαλιστικών σχημάτων τα οποία όσο χρήσιμα κι αν είναι σε επίπεδο ιδεολογικής και πολιτικής αντιπαράθεσης με το υπάρχον, καταλήγουν να οριοθετούν μόνο πολιτικά επίδικα δύσκολα αναπαράξιμα από την εργατική κινητοποίηση.

Η ανάδειξη του αμιγώς πολιτικού τους σκέλους έναντι του συνδικαλιστικού, προωθεί τον μετασχηματισμό τους σε πολιτικούς -έστω μετωπικούς- σχηματισμούς, -όπως τόσοι άλλοι που με διαφορετικά περιεχόμενα έχει γνωρίσει το εργατικό κίνημα στην Ελλάδα- βάζοντας σε δεύτερη μοίρα την διαδικασία δημιουργίας δομών εργατικής και συνδικαλιστικής ζύμωσης. Το επιπλέον συμπέρασμα είναι ότι αυτή η διαπίστωση επιβεβαιώνεται ακόμα κι αν κατορθωθεί η συμμετοχή και αμιγώς εργατικών σχηματισμών ή/και σωματείων, καθώς η χάραξη κάθετων πολιτικών γραμμών αναιρεί το πεδίο ζύμωσης των εργατικών συντεταγμένων και αναδιαμορφώνει πεδία απομονωτισμού. Έτσι οι προωθημένες προτάσεις οργανωτικού διαχωρισμού από τη γραφειοκρατία ή άλλες τέτοιου είδους, αντί να αποτελέσουν πρόταση παραδείγματος σε άλλες εργατικές κινητοποιήσεις καταλήγουν να φαίνονται σαν επιδείξεις ελιτισμού ενός διαχωρισμένου κομματιού που συγκροτείται σε πολιτική/ιδεολογική και όχι σε ταξική βάση.

Οι ίδιες δε οι γραφειοκρατίες φαίνονται μέσα στη δίνη του σύγχρονου ολοκληρωτισμού κι ενώ τα πάντα καταρρέουν, πιο ισχυρές από ποτέ. Ισχυρές βέβαια στο ρόλο που είχαν από πάντα: την συντριβή των ακηδεμόνευτων εργατικών αντιστάσεων. Κανένα ξεπέρασμα δεν έχει συντελεστεί. Ο εγκλωβισμός στις 24ωρες φαρσοκωμωδίες έχει γίνει μέγγενη για το ταξικό κίνημα. Η αποχή είναι οπισθοχώρηση από τα αυτονόητα της απεργιακής συμμετοχής ενώ η συμμετοχή αναδεικνύεται σε αγγαρεία περιπάτων σε πόλεις που όλοι ανεξαιρέτως οι παραγωγικοί χώροι δουλεύουν εντατικότατα. Οι ουσιαστικοί δε, θύλακες αντίστασης επιλέγονται και υπερασπίζονται από όλο και λιγότερους (π.χ. συντονιστικό δράσης ενάντια στο άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές) και όταν θέτουν πραγματικά επίδικα (π.χ. προκήρυξη απεργίας Κυριακή και κλείσιμο καταστημάτων) δέχονται την ωμή κρατική καταστολή.

Η δική μας δράση, η αναρχική παρέμβαση θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψιν της όλα τα τωρινά δεδομένα. Η στρατηγική της στόχευση σίγουρα θα πρέπει να ορίζεται από την ουσία και όχι από το θέαμα. Αυτή η τοποθέτηση θα πρέπει να ιεραρχήσει μόνιμα και σταθερά στο πιο ψηλό σημείο την παρέμβαση στους εργατικούς χώρους και όχι εντός του αναρχικού χώρου, απ’ τον οποίο θα πρέπει κυρίως να δανειστεί την διάθεση για μάχη.

Η τακτική ενασχόληση η οποία είναι αναγκαία προϋπόθεση για την συγκρότηση δομών σημαίνει την σταθερή παρουσία σε αγώνες με συγκεκριμένες δράσεις επιχειρώντας την συσπείρωση δυνάμεων δίχως αυταπάτες για απαγκίστρωση από την εκμεταλλευτική κατάσταση της σχέσης κεφάλαιο, της κρατικής επιβολής και της συνδικαλιστικής κηδεμονίας σε ένα απόγευμα. Επιπλέον καθήκον για τις συλλογικότητες της αναρχικής κοινότητας -και μάλιστα επιτακτικό- είναι ο διάλογος επί των παραπάνω ζητημάτων με προοπτική έναν συντονισμό που θα προσανατολίζεται στην δράση και την αποτελεσματική εκπλήρωση των απαραίτητων προϋποθέσεων για την απόπειρα οικοδόμησης ενός ισχυρού και όχι ευκαιριακού ταξικού ακηδεμόνευτου κινήματος.

Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s