ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗ ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗ ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΕΝΟΧΗ ΣΤΗΝ ΠΡΟΒΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Από τα πρώτα μετά-κατοχικά χρόνια, το ελληνικό κράτος έκανε τα πάντα ούτως ώστε να δημιουργήσει τις κατάλληλες συνθήκες για την κατάκτηση της πολυπόθητης «εθνικής ενότητας» στην βάση της «δημοκρατικής ομαλότητας». Η ενότητα αυτή πάτησε πάνω στο αίμα των κομμουνιστών και των  λοιπών επαναστατών ηττημένων του εμφυλίου, που οραματίζονταν την κοινωνική απελευθέρωση.

Αφού λοιπόν το κράτος απαλλάχτηκε από τον φόβο της ολοζώντανης τότε, επαναστατικής προοπτικής, μέσω της φυσικής εξόντωσης των επαναστατών , αλλά και του πολιτικού ξεπεσμού των «κομμουνιστικών» κομμάτων σε αστικές μαριονέτες, δόμησε δύο βασικούς πολιτικούς πυλώνες οι οποίοι, με τις διάφορες μορφές που θα λάβουν ιστορικά, θα πρωταγωνιστήσουν στα μεγάλα σαλόνια της πολιτικής σκηνής (αλλά κυρίως  του παρασκηνίου).Οι πυλώνες αυτοί δεν είναι άλλοι από την Δεξιά και την Κεντρο-αριστερά.
Η κάθε μια από αυτές τις παρατάξεις έχει πολύ σημαντικό ρόλο να παίξει στην διατήρηση της εξουσιαστικής κυριαρχίας. Είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Η μία δεν υπάρχει χωρίς την άλλη και η κυριαρχία τις αγαπά και τις χρειάζεται εξίσου.

Η ΔΕΞΙΑ έχει τον ιστορικό ρόλο του ισοπεδωτή των καταπιεσμένων, του νεκροθάφτη των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων και είναι ο κύριος εκφραστής του μεγάλου κεφαλαίου, όταν αυτό περνάει στην επίθεση σαρώνοντας τις όποιες οικονομικές και κοινωνικές κατακτήσεις των «από τα κάτω». Οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι, με συνοπτικές και συχνά βίαιες  διαδικασίες, όπως οι οικονομικές κρίσεις, η «ανάπτυξη» και οι ιδιωτικοποιήσεις μεγάλων δημοσίων επιχειρήσεων.

Η ΚΕΝΤΡΟ-ΑΡΙΣΤΕΡΑ έχει έναν εξίσου σημαντικό όσο και ύπουλο ρόλο: αυτόν της βαλβίδας αποσυμπίεσης της κοινωνικής οργής. Όταν η υπομονή των καταπιεσμένων δείχνει να εξαντλείται, η παράταξη αυτή σπεύδει να καναλιζάρει την οργή και τον θυμό τους σε ανούσιες επιμέρους διεκδικήσεις, υποσχόμενη επιφανειακή καλυτέρευση των ζωών τους και «κοινωνική δικαιοσύνη». Στην ουσία όμως έχει τον ρόλο του  τελευταίου αναχώματος στο ξέσπασμα μιας εξέγερσης, μιας επανάστασης.  Καλό παράδειγμα για αυτόν της τον ρόλο είναι τα πρώτα χρόνια μετά την πτώση της δικτατορίας, όπου το γενικευμένο επαναστατικό ριζοσπαστικό κλίμα καπελώθηκε από το ΠΑΣΟΚ, το οποίο υποσχέθηκε τα πάντα, έδωσε χωρίς φειδώ και κατάφερε να κοιμίσει τις συνειδήσεις των καταπιεσμένων για παραπάνω από δυο δεκαετίες.

Την τελευταία δεκαετία(2004-), όπου η κυριαρχία μπήκε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και αναγκάστηκε να δημιουργήσει την οικονομική κρίση για να καταφέρει να επιβιώσει, οι μάσκες της δήθεν σύγκρουσης και αντιπαλότητας μεταξύ αυτών των δυο παρατάξεων έπεσαν πανηγυρικά, καθώς αυτές έπρεπε πλέον να συστρατευθούν για χάρη της διατήρησης των συμφερόντων του κεφαλαίου.
Είδαμε λοιπόν πολύ γρήγορα την παραδοσιακή Κεντρο-αριστερά του ΠΑΣΟΚ να μετατρέπεται σε μια άχαρη κεντρο-δεξιά, την οποία σταδιακά κατάπιε η Δεξιά ΝΔ, η οποία μετατράπηκε εύκολα σε ακρο-δεξιά, με δημοκρατικό όμως προσωπείο.

Παράλληλα, ενισχύθηκε για ένα διάστημα η νεοναζιστική ακροδεξιά, ούτως ώστε να αποτελέσει αντίβαρο, αλλά και παραπλανητικό μηχανισμό στο ενδεχόμενο μιας κοινωνικής έκρηξης, ως αποτέλεσμα της εξαθλίωσης και της καταπίεσης.
Η Χρυσή Αυγή δεν είναι ούτε «αντισυστημική», όπως θέλει να πλασάρεται,  ούτε όμως και μια απλή «εγκληματική οργάνωση» όπως θέλουν τα ντόπια αφεντικά να την παρουσιάσουν, τώρα που δεν την χρειάζονται πια. Οι φασίστες έπαιξαν τα τελευταία χρόνια πολύ κομβικό ρόλο,  στο να αποπροσανατολίσουν με την πολεμική ρητορική τους κατά πάντων και τις επιθέσεις εναντίων –κυρίως- μεταναστών, τον κόσμο από το κανιβαλικό ακροδεξιό πρόγραμμα της ΝΔ, της κεντρικής εξουσίας δηλαδή. Ενώ  αποτέλεσαν  την πέμπτη φάλαγγα   της εξουσίας, κάνοντας την -εκτός νομίμων πλαισίων- βρώμικη δουλειά της καταστολής, ταυτόχρονα ξέπλεναν την κυβέρνηση, η οποία, με «αντιφασιστικό» μάλιστα προσωπείο, συνέχισε τον πολιτικό ολοκληρωτισμό της μέσα από την βουλή, ανενόχλητη. Όταν πια οι χρυσαυγήτες δεν χρειάζονταν πλέον στα αφεντικά τους, όταν όλη η βρωμοδουλειά για την οποία πληρώνονταν όλα αυτά τα χρόνια είχε ολοκληρωθεί,  τότε χτύπησε και γι’ αυτούς η καμπάνα της καταστολής. Ποιος μπορεί να πιστέψει ότι οι μπάτσοι δεν γνώριζαν όλα αυτά τα χρόνια την «εγκληματική δράση» της Χ.Α., αλλά την ανακάλυψαν  ξαφνικά (όλως τυχαίως όταν οι δημοσκοπήσεις έδειχναν μεγάλη διαρροή ψηφοφόρων της ΝΔ προς τους νεοναζί);  Απλά η εξουσία τους άφησε λυτούς για όσο την βόλεψε και τους τράβηξε το λουράκι λίγο παραπάνω όταν ήταν η κατάλληλη στιγμή.
Οι… «αντισυστημικοί» χρυσαυγήτες, βέβαια, δεν είχαν μόνο πολιτική κάλυψη όλα αυτά τα χρόνια, αλλά και οικονομική, από μεγαλοεφοπλιστές και τραπεζίτες. Το ποιόν υπηρετούν φάνηκε ίσως πιο ξεκάθαρα από ποτέ στο Πέραμα στην ναυτικο-επισκευαστική ζώνη, όπου δήλωναν ανοιχτά υποστηριχτές των εφοπλιστών.
Από την άλλη, είναι καθαρή ανοησία να τους αναγνωρίζουμε ως μια απλή «εγκληματική οργάνωση». Αυτό που είναι εγκληματικό -και το οποίο γεννάει και τις ίδιες τις πράξεις φυλετικού μίσους, είναι το συστημικό ιδεολόγημα του φασισμού, το οποίο βέβαια οι Χ.Α.υγήτες μοιράζονται με τους ηγέτες της ΝΔ, Σαμαρά, Δένδια, Βορίδη(γνωστός και ως «τσεκουράτος»). Ο φασισμός ,λοιπόν, είναι ξεκάθαρο πως δεν νικιέται ούτε με κάλπες ούτε με νόμους, αλλά με την πολύμορφη αντιφασιστική δράση, μαζική ή μη. Φασίστες υπήρχαν και πριν τους κάνει της μόδας η μιντιακή προπαγάνδα και θα υπάρχουν μέχρι να καταστραφεί το σύστημα που τους θρέφει: ο καπιταλισμός και το κράτος του.

ΌΠΩΣ ΕΙΠΑΜΕ ΟΜΩΣ, η κυριαρχία χρειάζεται και τις δύο παρατάξεις της δυνατές και έτοιμες να αναλάβουν δράση. Το κενό λοιπόν που άφησε το ΠΑΣΟΚ μετά την πολιτική του αφομοίωση από την ΝΔ έρχεται να καλύψει πανηγυρικά ο ΣΥΡΙΖΑ. Ένα κόμμα φάντασμα στην κοινωνία, χωρίς καμία πραγματική βάση, το οποίο εκφράζει κυρίως αυτήν την κεντρο-αριστερή διάθεση η οποία έμεινε ορφανή.  Έχοντας προσεταιριστεί μεγάλο μέρος του παλαιοκομματικού συνδικαλισμού του ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ χτίζει σιγά-σιγά από την αρχή τον Κεντρο-αριστερό πυλώνα, ο οποίος όμως δεν πρέπει να εμφανιστεί ως τέτοιος, λόγω του αμαρτωλού παρελθόντος των προκατόχων του(κυρίως μετά το κουλουβάχατο του ΓΑΠ). Έτσι, παρόλο που οι πολιτικές του θέσεις, πράξεις και λόγος δηλώνουν το αντίθετο, αυτός ο πυλώνας παίρνει πλέον το όνομα Ριζοσπαστική Αριστερά. Δεν ξεγελιόμαστε όμως. Κάτω από τις ροζ και κόκκινες σημαίες φαίνεται ξεκάθαρα πως το (νέο)ΠΑΣΟΚ είναι και πάλι εδώ, ενωμένο δυνατό.

Ενδεικτικά, όπως και κάθε συστημική δύναμη που ως σκοπό έχει την κατάκτηση και την διαχείριση της εξουσίας, έτσι και ο ΣΥΡΙΖΑ έχει (με γοργούς ρυθμούς) μινιμάρει τις προγραμματικές του θέσεις, όσο η επιρροή του στο εκλογικό σώμα δείχνει να αυξάνεται, αλλά –αντιστρόφως- αυτό φαίνεται να είναι και αποτέλεσμα των πολιτικών του κωλοτουμπών. Έτσι, η «διαγραφή» του χρέους έγινε «επαναδιαπραγμάτευση», ο «σοσιαλισμός με δημοκρατικές ελευθερίες» έγινε απλός «αγώνας για την δημοκρατία» και οι Κέυνς και Γκαλμπρέιθ (ελεγχόμενη από το κράτος αγορά) αντικατέστησαν επάξια τον Μαρξ και τους επιγόνους του. Ο κεντρο-αριστερός πυλώνας είναι  έτοιμος να αναλάβει -εν καιρώ- και πάλι τον ρόλο του φράγματος της οργής σε μια εποχή που οι κοινωνικές εξεγέρσεις παντός τύπου και καταβολής κατακλύζουν τον πλανήτη.

ΚΑΙ ΟΙ ΑΝ.ΕΛ ΤΙ ΡΟΛΟ ΒΑΡΑΝΕ;

Η κοινωνική οργή είναι μαγαζάκι γωνία για τους πολιτικούς. Το ίδιο και το θολό ιδεολόγημα του πατριωτισμού.  Έτσι, όταν ένας τυχοδιώκτης γυρολόγος δεξιός όπως ο Π.Καμμένος (πρώην ΝΔ-ΔΗ.ΑΝΑ.) αισθάνεται αδικημένος από την πορεία του στα πράγματα, ενώνει αυτά τα δύο στοιχεία και χωρίς κανέναν φανερό ειρμό ποντάρει στον έτερο αντιπερισπασμό που τέθηκε από την εξουσία: Μνημόνιο ή Αντι-Μνημόνιο. Ο κατά τα άλλα ακροδεξιών καταβολών Καμμένος , ο οποίος στο παρελθόν φιγουράριζε με στολές των SS στα πάρτυ της ΟΝΝΕΔ, φαίνεται ότι θα είναι μάλλον ο μοναδικός σύμμαχος του ΣΥΡΙΖΑ μετεκλογικά, στην βάση του αμοιβαίου ρουσφετιού και της δήθεν πατριωτικής «αντιμνημονιακής» συσπείρωσης. Σημειωτέον, σε κάποια σημεία της χώρας όπου τα ιδεολογικά όρια είναι πολύ θολά, τα δύο κόμματα θα κατεβάσουν κοινά ψηφοδέλτια για τις νομαρχιακές και βουλευτικές εκλογές.

ΤΑ «ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΑ» ΚΟΜΜΑΤΑ

Η πολυδιάσπαση στον χώρο της ελληνικής αριστεράς (εκτός ΣΥΡΙΖΑ) έχει οδηγήσει στην ύπαρξη μιας ντουζίνας «κομμουνιστικών» κομμάτων και συνεργασιών. Χωρίς να παραγνωρίσουμε το γεγονός ότι στην βάση των μορφωμάτων αυτών υπάρχει σίγουρα ένα κομμάτι κόσμου τους οποίους αναγνωρίζουμε πραγματικά ως αγωνιστές και ιδεολόγους, δεν μπορούμε παρά να επισημάνουμε το αυτονόητο: Οι κομμουνιστές επαναστάτες του Άρη και του Εμφυλίου, των εξοριών και των εκτελέσεων, δεν μπορεί να έδωσαν την ζωή τους ούτως ώστε μια ντουζίνα γραφειοκρατών χαρτογιακάδων να έχει στην βουλή ίσο λόγο με τον Κασιδιάρη, τον Χαϊκάλη και τον Λιάπη!
Τα πράγματα είναι απλά: επανάσταση και εκλογές δεν πάνε μαζί. Το ένα είναι η ολοκλήρωση της αυτοδιάθεσης του ατόμου και της κοινωνίας και το άλλο η επιτομή της απάθειας και της ανάθεσης. Ας σκεφτούν λοιπόν όλοι όσοι αυτόπροσδιορίζονται ως αριστεροί κομμουνιστές και ονειρεύονται μια κοινωνία δίχως τάξεις και εξουσία, το ενδεχόμενο της ενεργητικής αποχής από τις εκλογές και το χτίσιμο αλληλέγγυων σχέσεων και δομών αγώνα.

ΘΑ ΦΑΜΕ ΠΑΛΙ ΤΟ ΚΟΥΤΟΧΟΡΤΟ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ;

Οι διπλές (αρχικά) εκλογές λοιπόν πλησιάζουν και οι σωτήρες των ζωών μας πολλαπλασιάζονται. Όλοι αυτοί οι σωτήρες, από δεξιά κι αριστερά, που θέλουν για άλλη μια φορά να μας βάλουν στα καλούπια τους, να μας κάνουν ακόμη έναν δεκαδικό στα ποσοστά τους. Τα πολιτικά παιχνίδια  που παίζουν τόσες δεκαετίες στις πλάτες μας είναι υπεύθυνα για την μιζέρια που βιώνουμε. Στήνουν παντός είδους κάλπες, ούτως ώστε να μας κάνουν να αισθανόμαστε ότι συμμετέχουμε κι εμείς στην διαχείριση των ζωών μας. Στην πραγματικότητα, οι εκλογές είναι μια ψευδαίσθηση της συμμετοχής στα κοινά. Είναι το άλλοθι που χρησιμοποιεί η εξουσία, κάθε φορά που καλείται να απαντήσει για τα παραπτώματα της. Αλήθεια, ποιος μπορεί να πιστέψει ότι για την συμφωνία πάνω σε κάθε λεπτομέρεια που θα ορίζει την ζωή μας, είκοσι τέσσερεις ώρες το εικοσιτετράωρο 365 μέρες τον χρόνο, αρκούν μερικοί σταυροί σε ένα χαρτί, κάθε τέσσερα χρόνια; Κανείς. Απλά μας έχουν βάλει να σκεφτόμαστε πως δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Άσε που είναι πιο εύκολο να τα αναθέτουμε όλα αυτά σε κάποιον ειδικό… έτσι;
Πάνω από όλα λοιπόν, οι εκλογές είναι μια σιωπηλή παραδοχή της πίστης ότι κάποιος άλλος μπορεί να κάνει καλύτερα κουμάντο στην ζωή μας από εμάς. Να είναι ο αφέντης μας. Ο δημοκρατικά εκλεγμένος κουμανταδόρος της καθημερινότητας μας.
Για αυτό λοιπόν το λάθος που επιμένουμε να κάνουμε κάθε τόσο, οι επιπτώσεις όχι μόνο στην δική μας ζωή, αλλά και στις ζωές όλων τριγύρω μας, είναι τεράστιες. Είναι η σάπια καθημερινότητα που βιώνουμε.

Εμείς ξέρουμε ότι η λύση δεν βρίσκεται πίσω από παραβάν και μέσα σε ψηφοδέλτια. Μοναδική διέξοδος για όσους θέλουν να βιώσουν κάποτε την ελευθερία είναι η αντίσταση και ο πολύμορφος αναρχικός-αντικρατικός αγώνας. Ο αγώνας ενάντια στην ρίζα που δημιουργεί όλα μας τα προβλήματα.
Οι καθημερινές σχέσεις μας, η κουβέντα και η δράση για το ξεπέρασμα των προβλημάτων μας, σε τοπικό αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο, να αντικαταστήσουν την παθητικότητα του καναπέ, της τηλεόρασης και της ανάθεσης.

Στηρίζουμε την ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗ ΑΠΟΧΗ από τις εκλογές

ΑΠΟΧΗ: Γιατί δεν θέλουμε «σωτήρες», και «αντιπροσώπους» που θα μας λύσουν τα προβλήματα, αλλά παίρνουμε τις ζωές μας στα χέρια μας και επιτιθέμαστε στην εξουσία και τους λακέδες της.

ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗ : Γιατί δεν είναι αποτέλεσμα αδιαφορίας για τα κοινά ή απλής βαρεμάρας, αλλά αντίθετα, αποτέλεσμα της ανάγκης μας να βρούμε τα πραγματικά αίτια της σαπίλας και πράξουμε εναντίων τους. Δεν βλέπουμε τις εκλογές ως μια βαρετή διαδικασία, ή μια ευκαιρία για κοπάνα και λούφα, αλλά ως ευκαιρία για συζήτηση και δράση πάνω και ενάντια σε όσα μας καταπιέζουν.

ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΛΟΙΠΟΝ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥΣ. ΤΑ ΨΕΥΤΙΚΑ ΔΙΛΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ «ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ Η’ ΣΥΡΙΖΑ» ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΝ.

ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗ ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ.

Η ΑΝΤΙ-ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΚΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΝΑ ΔΙΑΧΥΘΟΥΝ ΠΑΝΤΟΥ. ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ, ΣΤΟΥΣ ΤΟΙΧΟΥΣ, ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ.

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΧΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΤΙ-ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΤΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΔΕΣΜΑ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΙ ΕΞΟΥΣΙΑΣ.

logoprgnts

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s